|
Scenariusz uroczystości pożegnania nauczycieli emerytów
Narrator: Żegnając się dzisiaj z wami, chcielibyśmy mówić najpiękniejszymi słowami, sławić waszą cierpliwość i wytrwałość w niesieniu daru nauki. Nasze słowa jednak, nawet te najpiękniejsze, nie wyrażą w pełni naszej wdzięczności i podziękowań. Dlatego pragniemy oddać głos poetom, którzy trafnie wypowiedzą to, co czujemy i myślimy. Recytator 1 Tym, którzy prowadzą nas do źródeł wiedzy, tym, którzy potrafią chwycić tę nić z kropel i ze lśnień, dedykujemy ten ogród zaczarowany, bo... Różne są drogi wiodące przez życie i różne ludzkiej dobroci są style. Jest też i taki: bez pozy, reklamy, bez pawich piórek i skrzydeł motylich. Dobroć, co płomień jasnej życzliwości w czynu realne kształty przyobleka i całym życiem wiernie, nieprzerwanie trwa w służebnictwie drugiego człowieka. Recytator 2 Tak iść jak ty i siać, i siać, i siać. O siewco wiecznie wierzący w zapłatę I niepamiętny mozołów daremnych! Rozrzucać, dzieło spełniając owocne, I mieć ufnością, jak ty serce mocne! Rzucając ziarno pośród pól kobierca Ruchem, jak gdybyś czerpał wprost ze swego serca! Recytator 3 Dzisiaj na chwile tak uroczyste - jak promyk słońca w poranek szary- możemy przynieść z głębi szczerości tylko- jak kwiaty- serc naszych dary. Jak kwiaty wiosny- świeże i białe, Rosą poranków jasnych oblane... Kwiaty- za wszystkie godziny wspólne Na resztę życia niezapomniane. Kwiaty- za serce. Serce tak ludzkie, Że zawsze wszystkich nas rozumiało. Narrator: Dziękujemy za spełnienie owocnego dzieła, za zasiewanie w sercach naszych piękna, dobra, wiedzy. Nie zawsze docenialiśmy wasz wysiłek i zdawaliśmy sobie sprawę z cennego daru poznawania, ale to przychodzi z czasem i doświadczeniem. Będziemy próbowali to ziarno zasiewu pielęgnować oraz rozwijać, by nie zawieść waszego zaufania i wiary w nasze możliwości. Recytator 4 Są słowa, których mówić nie należy, Takie, których się nie zdradza, Których głębi nikt nie zmierzy, Nie pogubi, nie postrada. Czasem wcale nie potrzeba Słów wspaniałych, dumnych, wzniosłych. Czasem lepiej jest do siebie Mówić stylem jak najprostszym. A więc powiem prosto z mostu, Bo ja wiem, zrozumiesz przecież. Ja dziękuję ci po prostu Za to, że naprawdę jesteś. Narrator: Ktoś kiedyś powiedział, że: ,, pisać każdy może"... Posłuchajmy więc kilka strof ułożonych specjalnie dla naszych pań odchodzących na emeryturę . Droga pani wicedyrektor : Recytator 5: Ostatni dzień nauki to również ten dzionek Kiedy w naszej szkole szczególny brzmi dzwonek. Pociąg zawodowy dociera do stacji Gdzie zaczyna pani czas długich wakacji. Długich lat trzydzieści wśród map i globusów, Lat na "posterunku" z dala od luksusów, By poszerzać uczniom świata postrzeganie Nim wejdą w Europę wszyscy Sułkowianie. Teraz wszyscy wierzą, że nadeszła pora Szukania nowego wicedyrektora Bo dotychczasowy ma częściej ochotę Odwiedzać Pawełka, Olę i Dorotę. Nadszedł czas najwyższy na podziękowania Za te lata pracy , zaangażowania. Za współpracę z nami - nauczycielami I cierpliwą pracę nad nami- uczniami. Życzymy zatem pani - nam też będzie miło- By był czas na wszystko, na co go nie było. By się udawały wszelakie zadania I były powody do rąk zacierania. Recytator 6 ( szanowna pani...nauczycielka matematyki) Z takim profesorem każda niemal klasa Gotowa polubić imć Pitagorasa! Wierzcie, czy nie wierzcie, ale nawet zgoła Można z nią dokonać kwadratury koła. ... Ubrudzona kredą, czuła na hałasy, " Lekcja!...temat!"- słychać już na progu klasy. Wciąż szkoda jej czasu, i nawet niestety- Można mieć trudności wyjść do toalety. I choć zabiegana i wciąż czegoś szuka, Choć czasem głos traci, gdy dorwie nieuka, To winni jesteśmy skłonić się głęboko, Bo wszak nie każdego określa się "spoko". Lecz do dziś nie mogą pojąć nasze główki, Że istnieje hobby:,, poprawiać klasówki"! Plus tak skrupulatne różnych punktów plany, Że mniej pozytywnie wychodzą sprawdziany. Dziękujemy pani za lata harówki Na tym ciężkim polu, nawet za klasówki. Za cierpliwość, upór, obsesję jedyną By użyźnić ugór pod naszą czupryną. Suma naszych życzeń jest więc nieskończona, (Różnica w ocenie jest tu wykluczona). Mnoży niech się szczęście, potęguje wszędzie, Dzielone z bliskimi, aż constansem będzie. Recytator 7 Szanowna pani...( nauczycielka biologii) Czasem zaskakuje wszystkich chwila, która Mówi, że nadeszła już emerytura... Smutno, gdy odchodzi ktoś bardzo życzliwy I chociaż surowy, jednak sprawiedliwy. Pamiętamy lekcje jak blady strach padał Gdy ktoś przy tablicy w stresie odpowiadał. Tuptuś nie wytrzymał i z tej to przyczyny Patrzy na nas wszystkich z głębi formaliny. (Tuptuś to był żółwik- drogie dziatki, wy o tym nie wiecie, bo was jeszcze wtedy nie było na świecie.) Różne były lekcje, różne ich wyniki, Kiedy nas uczyła jak kochać chomiki. Urodą pająków zachwycona stale, Chociaż dla nas będą to zawsze robale. Lecz też pamiętamy - był czas na biwaki I wspólne wyprawy na harcerskie szlaki, Pamiętamy dziewcząt wrzask aż na ulice Gdy im podrzucano na ławki dżdżownice. Życzymy więc pani, by nie brakowało Nigdy sił, a szczęście wciąż dopisywało. Życzymy tez pieniążków, no i zdrowia - bowiem Pieniądz jest coś warty, gdy poparty zdrowiem. Dla kotka i pieska więcej czasu będzie, A może i roślin w ogródku przybędzie? Będzie czas dla książek i dalszej rodziny I czas, by przyjmować nasze odwiedziny. Recytator 8: Zamiast pożegnań niech płyną słowa, Niech piękne będzie dziękowanie. Za trud, za pracę, za cenne rady, Za dobroć, grzeczność i oddanie. Za ziarna wiedzy, wychowanie, Za pracy wielkie miłowanie, Za przykład, co godnym dla innych W waszej pamięci pozostanie. I choć dobiłaś do przystani, Patrz ufnie, dumnie wciąż ku górze I nic się nie bój. Jesteś z nami Nie tylko na emeryturze. Zachowaj w sercu to, co dobre, Pamiętaj tylko dobre chwile, Każdy ci dzisiaj szczerze powie, Szczęśliwą bądź, niech służy zdrowie. Niech będą ranki twe perłowe, Niech we dnie na cię czeka słońce. Niech ci się przyśnią szkolne mury Od serc dziecięcych jasne i gorące. Narrator : Wszyscy mamy w pamięci i sercu przestrogi naszych nauczycieli i wychowawców, dzięki nim będziemy się mniej potykać i popełniać mniej błędów. Niech drogowskazem dla nas młodych, jak również dla was, drodzy nauczyciele będą słowa pięknego tekstu, liczącego ponad trzysta lat, ale jakże aktualnego również w naszych czasach. Recytator 9 ( recytacja do utworu Zespołu Piwnicy pod Baranami pt. " Dezyderata") Przechodź spokojnie przez hałas i pośpiech I pamiętaj, jaki spokój można znaleźć w ciszy. O ile to możliwe, bez wyrzekania się siebie, Bądź na dobrej stopie ze wszystkimi. Wypowiadaj swoją prawdę jasno i spokojnie, Wysłuchaj innych, nawet tępych i nieświadomych, Oni też mają swoją opowieść. Unikaj głośnych i napastliwych, Unikaj głośnych- są udręką ducha. Niech twoje osiągnięcia, zarówno jak plany Będą dla ciebie źródłem radości. Bądź ostrożny w interesach, Na świecie bowiem pełno oszustwa. Bądź sobą, zwłaszcza nie udawaj uczucia. Ani też nie podchodź cynicznie do miłości, Bo ona jest wieczna jak trawa... Unikaj głośnych i napastliwych, Unikaj głośnych - są udręką ducha. Przyjmij spokojnie, co ci lata doradzają, Z wdziękiem wyrzekając się spraw młodości. Jesteś dzieckiem wszechświata, nie mniej niż Drzewa i gwiazdy, masz prawo być tutaj. A więc żyj w zgodzie z Bogiem, Czymkolwiek On ci się wydaje. W zgiełkliwym pomieszaniu życia zachowaj spokój ze swą duszą. Przy całej swej złudności, znoju i rozwianych Marzeniach jest to piękny świat... Jest to piękny świat... Opracowała Bożena Gajos ZSS w Sułkowicach - Łęgu Wykorzystano: E. Gałczyńska, E. Szczepańska, U. Wójcik: Na szkolnej scenie E. Gałczyńska: Życzenia na każdą okazję E. Pawlicka: Pożegnanie Desiderata- Tekst znaleziony w 1692 r. w kościele św. Pawła w Baltimore. POWRÓT
|